موضوع در حال بحث فعلی :  چرا دوستی بیشتر رواج داره تا ازدواج و نظر شما در رابطه با خوب یا بد بودن این روابط :  برای شرکت در این بحث از قسمت نظرات استفاده کنید

ارش می نویسد :
به نظر من تعداد بسیار زیادی از دوستی هایی که بین دختر ها و پسر ها پیش میاد متاسفانه بخواطر وقت گذرانی و شاید سوء استفاده باشه. اما توی تعدادی از دوستی ها هدف ازدواجه ولی مشکلاتی هست که باعث میشه این رابطه سریعا به ازدواج ختم نشه و یا اصلا به ازدواج ختم نشه. چند تا از این عاملهارو میشه به صورت زیر نام برد: عدم اعتماد فرد به جنس مخالف-ترس از معرفی طرف مقابل به خانواده - ترس از مخالفتها- تجربه های تلخ قبلی- احساس نیاز به سپری شدن زمان بیشتر برای شناخت طرف مقابل- و ...

پیشنهادی که برای دختر خانمها و آقا پسرایی که تو این وبلاگ سهیم میشن و نظر میدن دارم اینه که بجای اینکه این بحثها رو به شوخی بگیرن به بررسی بیشتر نظرها و تفکر در مورد اونا بپردازن تا تجربه خوبی باشه برای زندگیشون

ممنون  و موافقم ارش جان

سیمو می نویسد :
ببین ادم یکی رو میخاد که دوستش داشته باشه بهش اعتماد کنه و مال خودش باشه
من با یه دختر حدود 2 سال اشنا شدم قبلا به خدا می مردم براش و لی الان یه جوری شده
خیلی خالی میبنده
دروغ میگه
من خیلی بهش فرصت می دم ولی نمی تونه اصلاح بشه
تا حالامثلا به چند تا از دوستام گفتما که بهش الکی پیش نهاد دوستی بدند دختر پر رو به هر پسر می رسه قبول می که اخرش هم ادعا می کنه نه به خدا اونا فقط دوستن من فقط تو رو دوست دارم عاشقتم وما یه روز ازدواج می کنیم و این حرف ها
اصولا نباید با دختر زیر 18 دوست شد
سایر پسر ها رو نمی دونم ولی دللم برای دوستی پیدا کردن یه ادم مناسب برا فردام بود همین
خیلی هم پر رو هستش یعنی اگه با یه پسر اشنا بشه بعد از نیم ساعت میگه اسم بچه مون رو چی بزاریم
تا ولش میکنی هر زگ میزنه یا اف میزاره من خود کشی مییکنم و این حرفا
دیونه شدم از دستش

اینطور ادما یه جور احساس کمبود می کنن من که می گم ولش کنید